* درود. امروز تو ایران شاید پس انداز کردن ریالی که روز به روز داره ارزشش به صفر میل میکنه فکر خوبی نباشه ولی یک روش خیلی جالب هست که اگه درست اجراش بکنید میتونه در این زمینه واقعا عملکرد فوق العاده ای باشه. برای این منظور تصویر زیر رو تهیه کردم. با دقت بهش توجه کنید. - در ابتدا ما فرض میکنیم که واحد پول ملیمون بی ارزش نیست و یه سری مقدمات رو عرض میکنم بعدش میریم سراغ بهینه سازی سیستم. - همیشه گفته شده که اول سهم خودت و پس اندازت رو از درآمدهات کنار بگذار و از هرآنچه که موند هزینه کن. پس این که اول دُنگ خودتو پرداخت کنی خیلی مهم است. حالا اول فک کنین همون ریال رو کنار میگذاریم ولی آخر یه کاری میکنیم که افت ارزش ریال ترجیحا روی این استراتژی تاثیر کمتری بگذاره. - اول 3 تا قلک در نظر بگیرید که باید در دوره های زمانی مشخص مبالغی یکسان رو تحت عناوین خاصی داخل این قلک ها بریزید. مثلا قلک 1 بابت پس انداز آتی، قلک 2 بابت هزینه پیش آمدهای اتفاقی، قلک 3 هم حالا هرچی خودتون خواستید. مهم اینه هر بار خواستید در قلک ها پول بندازید باید در هر 3 قلک پول بندازید نه فقط در یکی یا دوتا. هر 3 باهم و یک مبلغ یکسان درشون میندازیم. - خب. ما اگه ماهانه درآمدی به دستمون میرسه و خیلی آدمِ باهوش و آینده نگری باشیم، بخشی از اون پول رو به عنوان پس انداز کنار میگذاریم. به فرض مثال تصمیم دارم ماهانه 500 هزارتومن واسه پس انداز کنار بگذارم. هر یک سال معادل 12 ماه هست. پس در هر سال ما 12 مرتبه خودمون رو مجاب میکنیم که باید بخشی از درآمد رو به عنوان پس انداز کنار بگذاریم. خب حالا اینجا یکم ظریف کاری به خرج میدیم و اون حسی که سالانه 12 مرتبه در درونت فعال میشد که آهای، پولاتو بیخود هزینه نکن رو طی 52 هفته ای که در یک سال داریم فعال می کنیم. بله. یعنی شما هر هفته، مثلا جمعه ها به خودت میگی دُنگتو کنار بذار بابت پس انداز. چون 52 مرتبه در سال خیلی بیشتر از اون 12 مرتبه در سال هست، اینطوری حواست جمع تر میشه هزینه بیخود بالا نیاری و مدیریت پول و سرمایه داشته باشی، حساب درآمد و هزینه یا همون دخل و خرجتون مثل عقاب زیر نظر میگیری، چرا که باید آخر هر هفته اون حق پس اندازو کنار بذاری. نکته اینجاست که کنار گذاشتن این پس انداز از نون شب واجب تره. ینی باید اونقدر از هزینه های بیخود زندگیت بزنی که بتونی به قول و قراری که با خودت و سیستم بستی وفادار بمونی. به فرض اینجا هم تصمیم بر این میشه که چون دیگه حسابی حواسمون به هزینه هامون هست، هفتگی 200 هزار تومن پس انداز میکنم. یعنی اون 200 هزار تومنو به 3 قسمت تقسیم میکنیم و هر بخشو توی قلک 1، 2 و 3 میریزیم. خب حالا باز یه ظریف کاری دیگه. وقتی که اینجور پس انداز کردن براتون به یک روتین هفتگی تبدیل شد. اونوقت میایید و مبلغی رو که هر هفته بابت پس انداز کنار میذاشتید رو کم کم بالا میبرید. مثلا از 200 میکنید 300 . این افزایش باعث تلاش مضاعف شما و دقت بالای شما در مدیریت هزینه ها میشه. شاید بگید آدما اینطوری خسیس میشن. ولی اینم بگم آدم های فقیر و متوسط جامعه درآمدشون در راه هزینه های روز مره و خرید بدهی ها هدر میدن. در صورتی که ثروتمندها درآمد هاشون رو یه کاسه می کنن و باهاش دارایی مولدی میخرن که به ردیف دارایی هاشون مدام اضافه می کنه. حالا. شما پس پس انداز کردن ماهانه رو کلا بیخیال بشید و شیفت کنید رو هفتگی : 52 بار در سال! سعی کنید به سطح پولی که هر هفته کنار میذارید اضافه کنید ولی کمش نکنید. مثلا اگه روی 300 بستی، دیگه 200 نریزی تو قلکا، 500 ریختی اتفاقا بهتره ولی یه مبلغ کف رو برای هر سال مالیت باید تعیین کنی و کمتر از اون مجاز نیستی. این شرایط رو همینطوری ادامه میدیم و اگه پول دستتون بود و واقعا تواناییشو داشتید میتونید یه پله هم به پایین شیفت کنید. یعنی به جای پس انداز هفتگی، پس انداز روزانه داشته باشید. بله یعنی 365 روز در سال شما تحریک میشید که هزینه هاتون رو جوری مدیریت کنید که به اون هدف پس انداز روزانه برسید. در نمونه واقعی این سیستم که در یک کورس خارجی مطرح شده بود شما باید اون مبلغ رو کم کم اونقدری بالا ببرید که یکم قلقلکتون بده که اووه این مبلغ واقعا زیاده بخوام هر روز یا هر هفته پس انداز کنم و فکر کنی از پسش بر نمیای ولی باید تلاش کنی که از پسش بر بیای. خلاصه سیستم پس انداز این شکلی شد. حالا چون پول ما روز به روز بی ارزش میشه و ریال پس انداز کردن چندان جالب نیست. میتونیم اون پول هایی که هر هفته جمع می کنیم رو سر ماه تبدیل به یک دارایی ارزنده بکنیم. مثلا : سر هر ماه با خود قرار میذاری پولی رو که طی 4 هفته ی یک ماه یکجا جمع کردی رو در طلا سرمایه گذاری کنی، صندوق و مصنوعات و ... . هدف از اینکه 3 قلک داریم اینه که شما مجبور به کنار گذاشتن پول بیشتری باشید که باید بندازید در صندوق ها و مثلا کسی که یکی از قلک ها رو برای نیکوکاری در نظر میگیره سره ماه پولشو در این زمینه هزینه میکنه. مهم اینه از اون پول یک استفاده درست انجام بشه. ما پول رو زیاد میکنیم تا باهاش سرمایه گذاری انجام بدیم. تفاوت این سبک پس انداز کردن با چیز مرسومی که وجود داره همینه. ما از پولی که کنار گذاشتیم سرمایه گذاری انجام میدیم که ضمن حفظ ارزش پولمون، سودی هم از محل این سرمایه گذاری عایدمون بشه. مثلا طلا، سهام، خودرو و ... کلا دارایی هایی که نرخ دلار در اونها تاثیر مثبت میذارن. مثلا شخص میتونه 12 ماه سال رو به واسطه همین پس انداز های هفتگی طلا خرید کنه و آخر سال طلاها رو تبدیل به احسنت کنه. باقی داستان به هنرمندی خود شخص بستگی داره و نمیشه نسخه واحدی پیچید ولی اینکه سیستمی طرح کنید که با پس انداز مبالغ کم، سرمایه گذاری کنید که از تورم و افت ارزش پول جلوگیری کنید میتونه کاربردی باشه. شیوه های پس انداز نیز باید مطابق شرایط موجود آپدیت بشن. کنار گذاشتن پول برای اهداف پس انداز به خودی خود محترم هست ولی اینکه چیزی رو پس انداز کنی که روز به روز از ارزشش کاسته میشه شاید عقلانی و منطقی نباشه. ذهن ثرتمند از پس اندازها بهره میبره و اونها رو تبدیل به دارایی مولد میکنه. از بدهی خوب استفاده میکنه که دارایی مولد بخره. از درآمد و پس اندازش برای خرید اقلامِ بدهی بیس استفاده نمی کنه : بدهیِ بد. در عوض بدهی های خوبی رو میخره که پتانسیل تبدیل شدن به دارایی مولد رو داره. پیروز باشید. #استراتژی #پول #نکته