حجم معاملاتی: از لحاظ حجم برای ورود به معامله ، اکثر معامله گر ها از ۳ روش استفاده میکنن: روش اول اینکه حجم رو از محاسبه میزان حدضرر و میزان سرمایه و درصد مشخصی از ریسک که برای حساب تعریف کردن (که این درصد نباید از 1% بیشتر باشه ) به دست میارن. در نتیجه حجم معاملاتی در هر معامله میتونه متغیر باشه. در این روش تعیین حجم ، بزرگی حد ضرر مهم نیست چون بوسیله میزان درصد از قبل تعیین شده برای تحمل ضرر ، ریسک کنترل خواهد شد و چنانچه ورود در حد ضرر بزرگ باشه ، حجم کاهش پیدا میکنه. اتفاقی که در این روش میفته این هست که معامله گر زمان زیادی لازم داره که از لحاظ روانی آماده این ورود بشه چون اگه بتونه در نقطه بهینه قیمت ، وارد بشه ، به دلیل حد ضرر کوتاه، باید حجم زیادی رو انتخاب کنه و اینجا هست که ترس بهش غالب میشه و در نتیجه حد ضرر رو بدون دلیل، بیشتر در نظر میگیره تا احساس امنیت بیشتری داشته باشه و کم کم ارکان ورود صحیح رو خراب میکنه. در روش دوم ، معامله گر یک حجم مشخصی رو در نظر میگیره و در تمام معاملات بدون محاسبات حجم که در روش اول انجام میشد ، وارد معامله میشه و فقط رعایت میکنه که هیچ معامله ای بیشتر از درصد از پیش تعیین شده به حساب ضرر وارد نکنه. در این روش ، معامله گر به دنبال نقاط بهینه میگرده چون باعث میشه حد ضررش کوتاه بشه و در نتیجه ضرر احتمالی حتی از میزان مشخص شده هم پایینتر بیاد و دیگه ترس از حد ضرر کم از بین میره ولی باعث میشه که معامله گر به طور وسواس گونه ای دنبال نقاط صفر ورود بگرده که میتونه از لحاظ روانی برای تریدر خوب نباشه . روش سوم هم که متاسفانه اکثرا از اون استفاده میکنن مبتنی بر هیچ قائده و قانون و منطقی نیست و هیجان اونها در لحظه ورود، حجم رو براشون مشخص میکنه و نتیجه ای جز از بین بردن و تباه کردن سرمایه مالی و روحی براشون نداره.