تحلیل اقتصاد کلان

سال جهش تولید با مشارکت مردمه اما موانع مشارک‌ مردم زیاده که باید رفع بشه

#تورم فروردین: یک قدم تا 70 درصد! یک منبع مطلع، تورم بانک مرکزی در نخستین ماه سال جاری را به اکوایران، اعلام کرد. بر این اساس، طبق برآورد بانک مرکزی در فروردین امسال قیمت‌ها 5.2 درصد افزایش پیدا کرده است. محاسبات نشان می‌دهد تورم نقطه‌ای در این مقطع (فروردین پارسال تا فروردین امسال) برابر با 68.7 درصد بوده و در یک قدمی 70 درصد قرار گرفته است؛ رقمی که پیش از این نیز اکوایران با استفاده از مدل‌های آماری تخمین زده بود. بررسی‌ها نشان می‌دهد ثبت رکورد 68.7 درصدی تورم نقطه‌ای فروردین، در بازه حداقل 30 سال گذشته سابقه نداشته است.

با ارزش‌ترین برندهای بانکی جهان (۲۰۱۹-۲۰۲۳) ✳️ از سال ۲۰۱۹ همواره ۴ بانک بزرگ جهان بر اساس برند Finance's Banking 500، چینی بوده‌اند. 🔸۱۰ برند بانکی با ارزش در سال ۲۰۲۳ به طور به مساوی بین چین و ایالات متحده تقسیم شده است. 🔸رتبه‌های پنجم تا نهم در این رتبه‌بندی به مجموعه‌ای از بزرگ‌ترین بانک‌های آمریکا تعلق دارد. 🔸در رتبه دهم، بانک بازرگانان چین قرار دارد، که اولین بانک تجاری سهامی در چین است که تماما متعلق به اشخاص حقوقی شرکتی است.

سقوط پیوسته تورم در منطقه یورو

تست برنامه نویس

نقشه جهانی تورم رو مشاهده میکنید که همون طور که انتظار میره رنگ ایران تیره هستش پی نوشت هرچه تیره تر باشه تورم بیشتر هست🤦

نگرانی‌ها از 20 ساله شدن خشکسالی‌های ادواری 400 ساله به گزارش ایلنا از وزارت نیرو، تغییرات آب و هوایی و گرم‌تر شدن زمین اکنون به یکی از معضلات جدی تبدیل شده و جامعه جهانی را به ویژه در نیمکره شمالی در حوزه‌های مختلف همانند روش‌های تامین منابع غذایی، آب و برق با مشکلات فراوانی رو به رو کرده است. بر اساس پژوهش یک موسسه آب و هوایی که در نشریه «پولیتیکو» منعکس شده است، رکوردشکنی گرما در تابستان سال جاری باعث خشک شدن خاک‌ها و خشک شدن رودخانه‌ها در بسیاری از مناطق اروپا، چین و ایالات متحده شد؛ وضعیتی که کارشناسان از آن به عنوان یک شرایط ویژه و خطرناک یاد می‌کنند. تحقیقات موسسه (WWA) که توسط 21 دانشمند آب و هواشناسی انجام شده نشان می‌دهد که تغییرات آب و هوایی احتمال خشکسالی‌ها را نسبت به گذشته حداقل 20 برابر افزایش داده است. دانشمندان بر این باور هستند که در شرایط عادی و پیش از اینکه فعالیت‌های انسانی به گرم‌تر شدن زمین منجر شود، چنین خشکسالی‌های شدیدی هر 400 سال یک بار اتفاق می‌افتاده است، اما در شرایط کنونی که میانگین دمای کره زمین 1.2 درجه سانتی گراد گرمتر از دوران ماقبل صنعتی است، پیش بینی می‌شود که دوره بازگشت خشکسالی‌های شدید هر 20 سال یک بار رخ دهد. مارتن ون آلست، مدیر مرکز آب و هوای صلیب سرخ، که یکی از نویسندگان این مطالعه است، می‌گوید: ما در خشکسالی که اخیرا شاهد آن بودیم، به وضوح اثرگذاری تغییرات آب و هوایی را می‌بینیم و این تغییرات به شدت به ما ضربه می‌زند. این پژوهشگر افزوده است: شرایط جدید نه تنها در کشور‌هایی مانند پاکستان به وقوع سیل‌های ویرانگر منجر شده، بلکه در برخی از ثروتمندترین بخش‌های جهان مانند اروپای غربی و مرکزی که کمتر آسیب پذیر تلقی می‌شدند، نیز خسارت‌های فراوانی به بار آورده است. او در این باره اضافه کرده است: خشکسالی شدید تابستان امسال محصولات کشاورزی را ویران و تجارت رودخانه‌ای را فلج کرد و نیز تولید برق‌آبی را در بسیاری از نقاط کره زمین تحت تاثیر قرار داد. احیای دوباره زمین‌های خشک شده به بارندگی مداوم و بسیار زیادی نیاز دارد در این گزارش پژوهشی همچنین تاکید شده است که اگرچه افزایش دمای ناشی از تغییرات اقلیمی عامل اصلی خشکسالی‌های اخیر است، اما به این معنی نیست که خنک شدن هوا یک راه حل سریع برای حل مشکل کنونی است، چرا که احیای دوباره زمین‌های خشک شده به بارندگی مداوم و بسیار زیادی نیاز دارد و این در حالی است که دست کم در اروپا بیش از نیمی از زمین‌ها تحت تاثیر خشکسالی قرار گرفته‌اند. بر اساس این پژوهش، دانشمندان دریافته‌اند که در تابستان سال جاری میزان خشکی سطح زمین تا عمق یک متری حداقل 20 برابر بیشتر از شرایطی است که در آن تغییرات آب و هوایی رخ نمی‌داد. دومینیک شوماخر، یکی دیگر از تهیه کنندگان این گزارش پژوهشی معتقد است که با افزایش بیشتر دمای جهانی در آینده شاهد افزایش خطرات مرتبط با خشکسالی خواهیم بود و میزان گرمایش جهانی تا 2 درجه سانتی گراد افزایش می‌یابد که از استاندارد تعیین شده در توافقنامه آب و هوایی پاریس بیشتر است. تغییرات آب و هوایی الگو‌های مکانی بارش‌ها و خشکسالی‌ها را تغییر می‌دهد شوماخر همچنین بر این باور است که اگرچه تغییرات آب و هوایی الگو‌های مکانی بارش‌ها و خشکسالی‌ها را تغییر می‌دهد، اما به نظر می‌رسد که شرایط برای نیمکره شمالی به صورت کلی تشدید خشکسالی‌ها و کاهش منابع آب خواهد بود. تحقیقات این دانشمندان نشان می‌دهد که تغییرات آب و هوایی میزان خشکسالی در بخش کشاورزی را در تابستان سال جاری سه تا چهار برابر افزایش داد و این یعنی به جای هر 60 تا 80 سال یک بار باید هر 20 سال یک بار در جهان شاهد چنین رویدادی باشیم. همچنین در این پژوهش تاکید شده است که در صورت افزایش میانگین دمای جهان تا 2 درجه سانتی‌گراد خطر خشکسالی در بخش کشاورزی برای منطقه اروپای غربی و مرکزی حداقل دو برابر خواهد شد. چشم‌انداز نگران کننده‌ای که ون آلست آن را بی سابقه‌ترین خشکسالی اروپا در 500 سال اخیر عنوان می‌کند و عقیده دارد این شرایط نمونه کاملی از پیامد‌های خطرناک و رو به افزایش تغییرات آب و هوایی است، چرا که در شرایط کنونی نیز تغییرات آب و هوایی پیامد‌هایی مانند کاهش سطح آب رودخانه‌ها، کاهش تولید انرژی هسته‌ای و آبی، کاهش تولیدات کشاورزی، افزایش قیمت انرژی و اختلال در تجارت‌های آبی را به همراه داشته و تشدید آن می‌تواند به افزایش خسارت‌ها منجر شود. باید به کاهش انتشار گاز‌های گلخانه‌ای کمک کنیم در بخش انتهایی این گزارش نیز به عنوان راهکار تاکید شده است که همه این‌ها زنگ خطری است که نشان می‌دهد همه ما برای دور شدن از این مشکل باید به کاهش انتشار گاز‌های گلخانه‌ای کمک کرده و نیز روی تاب آوری (resilience) سرمایه‌گذاری کنیم.

پیش بینی اکونومیست از بحران جدید در جهان اکونومیست پیش‌بینی می‌کند که رشد شاخص دلار با افزایش بدهی اقتصادهای نوظهور، بازارهای جهانی را با بحرانی جدید مواجه می‌ک... فردای اقتصاد نوشت: اکونومیست پیش‌بینی می‌کند که رشد شاخص دلار با افزایش بدهی اقتصادهای نوظهور، بازارهای جهانی را با بحرانی جدید مواجه می‌کند. از سپتامبر، زمانی که بودجه ناموفق در بریتانیا بازارها را به قدری متزلزل کرد تا صندوق‌های بازنشستگی غول پیکر با بحرانی جدی مواجه شوند، سرمایه‌گذاران در معرض آسیب‌پذیری‌های دیگری بودند که ممکن است باعث شکست بازارها شود و اقتصادهای نوظهور کاندیدای اصلی این رویداد هستند. از نظر تاریخی، نرخ‌های بهره بالای آمریکا و افزایش ارزش دلار باعث بی‌ثباتی مالی در سراسر جهان در حال توسعه شده می‌شود. چند کشور بدشانس، از جمله آرژانتین و سریلانکا اما این بار دچار بحران شده‌اند، با این حال بسیاری از دولت‌های بازارهای نوظهور دارای ذخایر ارزی عمیق‌تر و بدهی‌های دلاری کمتری نسبت به قبل هستند، و بنابراین حتی از یک دهه قبل بسیار قوی‌تر به نظر می‌رسند. شرکت‌های بزرگ در این کشورها داستان متفاوتی دارند. بدهی‌های صادر شده توسط شرکت‌های بزرگ از آغاز هزاره به طور بی‌وقفه افزایش یافته است (از 60درصد تولید ناخالص داخلی بازارهای نوظهور در سال 2000 به بیش از 90درصد در آستانه همه گیری کووید-19)، زیرا شرکت‌ها از نرخ‌های بهره پایین استفاده کردند و پس از آن وام دهی تنها در سال 2020، 10 درصد افزایش یافت که بخش عمده‌ای از این پول را به خارجی‌ها بدهکار هستند. دولت‌ها در اقتصادهای نوظهور پس از انفجارهای دهه 1990 شروع به استقراض با ارزهای خود کردند و بدهی شرکت‌ها هنوز عمدتا به ارزهای خارجی است، به این معنی که کاهش ارزش پول ملی آن‌ها منجر به بدتر شدن ترازنامه شرکت‌ها می‌شود. انتظار برای انفجار نکول بدهی‌ها؟ به گفته بانک JPMorgan Chase، نرخ نکول برای صادرکنندگان بدهی‌های شرکتی پربازده در بازارهای نوظهور امسال به 11.4 درصد رسیده است که بسیار بالاتر از 1.7 درصد در سال 2019 و میانگین بلندمدت 3.7 درصد است. نرخ‌های بالاتر و دلار گران تنها تا حدی مقصر هستند. مشکلات در چین متمرکز شده، جایی که مشکلات بازار املاک نرخ‌های نکول در این بخش را برای دو سال متوالی در سطوح دو رقمی نگه داشته است، این موضوع در روسیه و اوکراین نیز درحال رخ دادن است. انتظار می‌رود که شرکت‌های روسی در سال 2023 بدهی‌های 28 میلیارد دلاری را که معادل دو سوم باقی مانده بدهی است، نکول کنند. با این حال، جی‌پی مورگان تخمین می‌زند که بازارها تا حد زیادی از قبل، قیمت‌های زیاندهی داشته‌اند، بنابراین بعید است که نکول‌های تهاجمی بحران گسترده‌تر را ایجاد کنند. این مشکلات در جاهای دیگر نگران‌کننده‌تر به نظر می‌رسد. افزایش نرخ‌ها و کندی رشد بر بازارهای املاک در سرتاسر جهان آسیب وارد کرده و این اکنون مشکلاتی را برای شرکت‌های خارج از چین و همچنین در داخل ایجاد کرده است. عدم پرداخت بدهی کوتاه مدت در اواخر سپتامبر توسط توسعه‌دهنده Legoland کره، بازارهای بدهی در کره جنوبی را به آشفتگی کشانده و بازده بدهی‌های کوتاه‌مدت به بالاترین سطح از زمان بحران مالی جهانی 2007-2009 رسیده است. در اواخر اکتبر، دولت اعلام کرد که به منظور ایجاد ثبات در بازارها، حدود 35 میلیارد دلار اوراق قرضه شرکتی خریداری خواهد کند. خیزش دوباره بحران از آسیا؟ در هفته‌های اخیر، مشکلات ملکی در دیگر اقتصادهای نوظهور آسیایی نیز ظاهر شده است. به دنبال تلاش مقامات برای مهار فساد در بازار املاک ویتنام، نقدینگی از بازارهای اوراق قرضه شرکتی این کشور تخلیه شده است. با کاهش قیمت سهام و اوراق قرضه توسعه‌دهندگان، بانک مرکزی مداخله‌ای را برای حفظ عملکرد بازار می‌سنجید. توسعه دهندگان اندونزیایی با مشکلات مشابهی روبرو هستند. قیمت اوراق قرضه چندین شرکت بزرگ در بحبوحه کاهش رتبه اعتباری و ترس از افزایش ریسک‌های نکول به سطوح مضطرب سقوط کرده است. این ناآرامی مالی در حال گسترش ممکن است یادآور هراس گذشته باشد، از جمله بحران ویرانگری که در سال‌های 1997 و 1998 اقتصادهای آسیایی را درنوردید. با این حال، دلایل خوبی برای امیدواری به مهار مشکلات وجود دارد. افزایش نرخ‌ها به بازار املاک آسیب رسانده، اما بیشتر شرکت‌های بزرگ کوپن‌های ثابتی را در اوراق قرضه خود پرداخت می‌کنند و در طول سال گذشته بدهی جدیدی صادر نکرده‌اند. دولت‌های سراسر آسیا فضای مالی برای حمایت از اقتصاد و انبوهی از ذخایر ارزی خود دارند که می‌تواند احتمال بحران را کاهش دهد. با این حال، هم شکست بودجه بریتانیا و هم سقوط ناگهانی FTX، یک پلتفرم تجارت ارزهای دیجیتال، نشان می‌دهد که آسیب‌پذیری‌های مالی چقدر سریع می‌توانند به مشکلات بزرگ تبدیل شوند. چند نوسان در میان اوراق قرضه بازارهای نوظهور می‌تواند برای راحتی به یک بحران جدی بیانجامد. سرایت بحران از مسکن به کامودیتی‌ها بازار مسکن برای کامودیتی‌ها به ویژه فلزات اساسی از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. برای مثال کشور چین که بزرگترین واردکننده و مصرف‌کننده کامودیتی در دنیا محسوب می‌شود، 30 درصد از اقتصادش به بازار مسکن تعلق دارد. طی ماه‌های اخیر نیز یکی از دلایل کاهش قیمت کامودیتی‌ها، رکود حاکم بر صنعت ساختمان کشور چین بود که بخش عمده‌ای از تقاضای فلزات اساسی را در سطح جهانی کاسته است. بنابراین می‌توان انتظار داشت که تشدید بحران در بازار مسکن دیگر کشورها و افزایش احتمال نکول بدهی‌های موجود، ساخت و ساز در بخش ساختمانی را تا حد زیادی در سال‌های آینده کاهش دهد و بحران جدیدی را برای بازارهای جهانی رقم بزند. البته این موضوع فعلا بسیار جدی نیست و باید تا زمان سررسید بدهی‌ها منتظر ماند و دید که آیا شرکت‌ها توان پرداخت را دارند یا قرار است خیلی سریع اقتصاد جهانی با یک بحران بزرگ مواجه شود.

دست‌های پشت پرده روسیه در کسری بودجه ایران عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس درباره اظهارات رییس سازمان برنامه و بودجه مبنی بر کسری 200 هزار میلیارد تومانی بودجه به دلیل عدم افزایش قیمت حامل‌های انرژی، اظهار داشت: تمام تلاش دولت و مجلس این بود که در سال جاری با کسری بودجه مواجه نشویم دولت هم در بخش میزان صادرات نفت و قیمت نفت پیش‌بینی‌هایی داشت، اما به دلیل مسايلی برای فروش نفت در دنیا پیش آمد و با اعمال تحریم‌ها علیه روسیه، روس‌ها ناچار شدند نفت و گاز را به صورت غیر رسمی وارد بازار کنند و قیمت نفت را کاهش داد و همین عامل باعث شد قیمت‌های مورد نظر در بازار انرژی محقق نشود و قیمت‌ها بالا نرود. علیرضا شهبازی ادامه داد: همچنین پیش‌بینی‌هایی برای میزان فروش اموال و دارایی‌های دولت صورت گرفته بود که متاسفانه ‌این مورد در ماه‌های گذشته تحقق پیدا نکرد که البته دولت در تلاش جبران این عقب‌ماندگی است تا کسری بودجه را جبران کند. وی با بیان اینکه به هیچ عنوان قصد افزایش قیمت حامل‌های انرژی را نداشتیم و نداریم، گفت: در بودجه 1401 هیچ پیش‌بینی برای تصمیم گیری نسبت به افزایش حامل‌های انرژی نداشتیم و نمی‌توان عدم اجرای آن را عامل کسری بودجه دانست چراکه اساسا افزایش قیمت‌ها در دستور کار نبود. عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس ادامه داد: در جلسات مجلس هیچ بحثی درباره افزایش قیمت‌ حامل‌های انرژی نداریم، البته پیشنهاداتی بوده اما این پیشنهادات رد شده‌اند و نظر اکثریت مجلس این بوده که افزایشی در قیمت‌های حامل انرژی نداشته باشیم.

* به معادله ساده زیر بیشتر توجه کنیم . . . #تورم #اقتصاد #ایران

نرخ تورم سالانه آبان‌ماه اعلام شد ایلنا: مرکز آمار ایران اعلام کرد: نرخ تورم سالانه آبان ماه 1401 ، برای خانوارهای کشور به 44,0 درصد رسیده که نسبت به همین اطلاع در ماه قبل، 1.1 واحد درصد افزایش نشان می‌دهد. مرکز آمار ایران اعلام کرد: نرخ تورم سالانه آبان ماه 1401، برای خانوارهای کشور به 44,0 درصد رسیده که نسبت به همین اطلاع در ماه قبل، 1.1 واحد درصد افزایش نشان می‌دهد. کاهش نرخ تورم نقطه‌ای خانوارهای کشور منظور از نرخ تورم نقطه‌ای، درصد تغییر عدد شاخص قیمت، نسبت به ماه مشابه سال قبل است. نرخ تورم نقطه‌ای در آبان ماه 1401، به عدد 48,1 درصد رسیده است؛ یعنی خانوارهای کشور به طور میانگین 48.1 درصد بیشتر از آبان 1400 برای خرید یک «مجموعه کالاها و خدمات یکسان» هزینه کرده­‌اند. نرخ تورم نقطه‌ای آبان ماه 1401، در مقایسه با ماه قبل 0,5 واحد درصد کاهش یافته است. نرخ تورم نقطه‌ای گروه عمده «خوراکی‌ها، آشامیدنی­ ها و دخانیات» با کاهش 3.0 واحد درصدی به 67.7 درصد رسیده و گروه «کالاهای غیرخوراکی و خدمات» با افزایش 0.8 واحد درصدی به 36.9 درصد رسیده است. این در حالی است که نرخ تورم نقطه‌ای برای خانوارهای شهری 47,3 درصد است که نسبت به ماه قبل 0.4 واحد درصد کاهش داشته است. همچنین این نرخ برای خانوارهای روستایی 52.3 درصد بوده که نسبت به ماه قبل 0.9 واحد درصد کاهش داشته است. کاهش نرخ تورم ماهانه خانوارهای کشور منظور از نرخ تورم ماهانه، درصد تغییر عدد شاخص قیمت، نسبت به ماه قبل است. نرخ تورم ماهانه آبان 1401، به 2,1 درصد رسیده که در مقایسه با همین اطلاع در ماه قبل، 0.9 واحد درصد کاهش داشته است. تورم ماهانه برای گروه‌های عمده «خوراکی‌ها، آشامیدنی‌ها و دخانیات» و «کالاهای غیرخوراکی و خدمات» به ترتیب 1.3 درصد و 2.7 درصد بوده است. این در حالی است که نرخ تورم ماهانه برای خانوارهای شهری و روستایی 2,1 درصد می‌باشد که نسبت به ماه قبل برای خانوارهای شهری 1.1 واحد درصد کاهش و برای خانوارهای روستایی 0.1 واحد درصد افزایش داشته است. افزایش نرخ تورم سالانه خانوارهای کشور منظور از نرخ تورم سالانه، درصد تغییر میانگین اعداد شاخص قیمت در یک سال منتهی به ماه جاری، نسبت به دوره مشابه قبل از آن می‌باشد. نرخ تورم سالانه آبان ماه 1401 برای خانوارهای کشور به 44,0 درصد رسیده که نسبت به همین اطلاع در ماه قبل، 1,1 واحد درصد افزایش نشان می‌دهد. همچنین نرخ تورم سالانه برای خانوارهای شهری و روستایی به ترتیب 43,3 درصد و 47.4 درصد است که برای خانوارهای شهری 1.0 واحد درصد افزایش و برای خانوارهای روستایی 1.2 واحد درصد افزایش داشته است. تغییرات قیمت­‌ها در ماه جاری در گروه عمده «خوراکی‌ها، آشامیدنی‌ها و دخانیات» بیشترین افزایش قیمت نسبت به ماه قبل مربوط به گروه «میوه و خشکبار» و گروه «سبزیجات» (گوجه فرنگی و پیاز) است. در گروه عمده «کالاهای غیرخوراکی و خدمات»، گروه «بهداشت و درمان» (انواع دارو) و اجاره بها بیشترین افزایش قیمت را نسبت به ماه قبل داشته‌اند. هم­چنین در ماه جاری، گروه «روغن­‌ها و چربی­‌ها» (روغن نباتی جامد و روغن مایع) نسبت به ماه قبل کاهش قیمت داشته­ است. درصد تغییرات شاخص قیمت در دهک‌های هزینه‌ای کل کشور در ماه جاری دامنه تغییرات نرخ تورم سالانه در آبان ماه 1401 برای دهک‌های مختلف هزینه‌ای از 41,7 درصد برای دهک دهم تا 50.2 درصد برای دهک اول است.

ترامپ نامزدی خود را برای انتخابات ۲۰۲۴ آمریکا به‌طور رسمی اعلام کرد دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور سابق آمریکا، ساعاتی قبل نامزدی خود را برای انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۲۴ میلادی به‌طور رسمی اعلام کرد. او پیش‌تر و در سال ۲۰۱۹ گفته بود طرفدار بیت کوین و ارزهای دیجیتال نیست و کمی قبل نیز فناوری ارزهای دیجیتال را «کلاهبرداری» نامیده بود.

آخرین گزارش بانک مرکزی کاهش اندک نرخ بهره بین بانکی

انتفاع جهانی از رشد اقتصادی چین تحلیل بازار : چین تلاش‌های گسترده‌ای برای کربن‌زدایی آغاز کرده است که نفع آن برای امنیت بین‌المللی خواهد بود. حاکمیت جهانی توسعه و امنیت در سال‌های اخیر شاهد تحرکات گسترده‌ای بوده است. از یک سو، همپوشانی بیماری همه‌گیری‌ جهانی و سایه جنگ و تغییرات آب‌وهوایی، همگی باعث بی‌ثباتی و عدم اطمینان وحشتناکی شد که توسعه جهانی و امنیت بین‌المللی را تهدید کرده است. از سوی دیگر، صلح و توسعه به عنوان موضوع روزگار بدون تغییر باقی مانده و مفهوم اجتماع یک آینده مشترک برای بشریت همچنان بر قلب مردم تاثیر می‌گذارد. ابتکار توسعه جهانی (GDI) و ابتکار امنیت جهانی (GSI) که توسط شی جین پینگ، رئیس‌جمهور چین، در سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ پیشنهاد شد، حمایت عملی مهمی از مفهوم جامعه‌ای مشترک برای بشریت در آینده است که توسعه و امنیت بخشی جدایی‌ناپذیر آن هستند و راه‌حل‌های چینی را برای پیگیری صلح جهانی و رفاه مشترک ارائه می‌دهند. همانطور که رئیس‌جمهور چین، شی، در بیست‌و‌دومین اجلاس سازمان همکاری شانگهای در اوایل ماه جاری اشاره کرد، چین آماده همکاری با سایر ذینفعان برای پیگیری ابتکار توسعه جهانی و ابتکار امنیت جهانی برای حمایت از توسعه پایدار و ایجاد یک معماری امنیتی متوازن است. اکنون یک سال است که ابتکار توسعه جهانی بر اصولی که باید برای ارتقای توسعه ملی رعایت شود، تمرکز کرده و به مسائل توسعه پرداخته و در‌عین‌حال توجه ویژه‌ای به اقدامات مشخص برای حل معضل توسعه فوری مانند بحران غذا دارد. به عنوان مثال، چین تاکنون بیش از ۱۵۰۰۰ تن کمک غذایی اضطراری بشردوستانه به کشورهای در حال توسعه مربوطه در سال جاری ارائه کرده است. وقتی صحبت از هماهنگی تلاش‌های بین‌المللی در زمینه زیرساخت‌ها می‌شود، چین بر ضرورت کنار گذاشتن ذهنیت حاصل جمع صفر و پایبندی به اصل دستیابی به رشد مشترک از طریق مشاوره و همکاری تاکید کرده است. این چشم‌انداز استراتژیک و آینده‌نگر در واقع همان چیزی است که اصطلاح جهانی شدن بیان می‌کند. در سطح دوجانبه، ابتکار توسعه جهانی هم‌افزایی استراتژی‌های توسعه را با جست‌وجوی بزرگترین عامل مشترک با چشم‌اندازهای توسعه که توسط سایر کشورها آغاز شده است، ترویج می‌کند. تلاش‌های چین برای تقویت توسعه جهانی در آب‌های متلاطم با استقبال گسترده جامعه بین‌المللی مواجه شده است. از طرفی بشریت یک جامعه امنیتی تفکیک‌ناپذیر است. اگر مسائل امنیتی حل نشود، پیشبرد امر صلح و توسعه انسانی دشوار خواهد بود. ابتکار امنیت جهانی از نزدیک با محیط سیاسی و اقتصادی بین‌المللی کنونی ادغام شده و مفهومی امنیتی را در بر می‌گیرد که بر «اشتراک، جامعیت، همکاری و پایداری» تاکید می‌کند. این ابتکار نه‌تنها در مورد آنچه باید انجام داد، بلکه در مورد آنچه نباید انجام داد و با چه چیزی باید مخالفت کرد، توضیح می‌دهد. از نظر تاکتیکی، ابتکار امنیت جهانی از یک مسیر امنیتی جدید حمایت می‌کند که بر گفت‌وگو به جای رویارویی، مشارکت به جای اتحاد و همکاری برد-برد به جای دستاوردهای حاصل جمع صفر تمرکز دارد. در یک لنز نظری، ابتکار امنیت جهانی پیش‌بینی بدبینانه واقع‌گرایان ژئوپلیتیک را که ادعا می‌کنند معضل امنیتی غالب است و جنگ‌ها گسترده است، رد کرده است. از لحاظ تاریخی، چین اقدامات عملی برای دفاع از ارزش‌های مشترک انسانی صلح، توسعه، انصاف، عدالت، دموکراسی و آزادی انجام داده است. در هفتادوهفتمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، وانگ یی، مشاور دولتی و وزیر امور خارجه چین، بار دیگر تاکید کرد چین متعهد به تقویت همبستگی و همکاری با سایر کشورهاست. باید گفت چین نقش کلیدی در ایجاد مشارکت جهانی برای مقابله با تغییرات آب‌و‌هوایی ایفا کرده است. تلاش‌های چین برای دستیابی به اهداف «کربن صفر»، قبل از سال ۲۰۳۰ و دستیابی به بی‌طرفی کربن قبل از سال ۲۰۶۰، مطمئنا با تحقق اهداف تعیین‌شده در توافقنامه پاریس، انگیزه‌ای قوی به جهان خواهد داد. در سطح منطقه‌ای، ابتکار امنیت جهانی بر ایجاد یک معماری جدید برای امنیت و همکاری در آسیا متمرکز است. در سطح دوجانبه، ابتکار امنیت جهانی بر اهمیت نگرانی‌های امنیتی مشروع همه کشورها تاکید می‌کند. همه کشورها صرف نظر از وسعتشان منافع امنیتی برابری دارند. این دو ابتکار به دنبال غلبه بر چشم‌انداز تونلی هستند که به افزایش جهانی‌زدایی و بیگانه‌هراسی کمک می‌کند، که خطر ایجاد مانع از حکومت جهانی توسعه و امنیت را به همراه دارد. هدف ابتکار توسعه جهانی و ابتکار امنیت جهانی با تاکید بر اصل باز بودن و فراگیر بودن، شکستن وضعیت نابرابر در روابط بین‌دولتی است. با توجه به منابع و توانمندی‌های خود، انتظار می‌رود قدرت‌های بزرگ تلاش‌های هماهنگ و پیوسته‌ای را برای اجرای برنامه توسعه پایدار ۲۰۳۰ سازمان ملل انجام دهند و شتاب جدیدی را به حاکمیت امنیت جهانی در دوران پس از همه‌گیری تزریق کنند. در‌حال‌حاضر برخی از کشورهای کمتر‌توسعه‌یافته با محدودیت‌های مضاعف فقر و درگیری مواجه هستند که ناشی از دلایل پیچیده سیاسی و تاریخی است. حوزه‌های موضوعی تحت پوشش این دو ابتکار از جمله کاهش فقر، امنیت غذایی، تبادل دانش و تجربه، احترام به انتخاب‌های ملی و رد تحریم‌های یکجانبه نادرست، به همکاری‌های توسعه و حاکمیت امنیتی در این کشورها و مناطق بسیار مرتبط است. چین سازنده صلح جهانی، مشارکت‌کننده در توسعه جهانی، مدافع نظم بین‌المللی، تامین‌کننده کالاهای عمومی و میانجی در مسائل مهم بوده است. تحت نظارت ابتکار امنیت جهانی و ابتکار توسعه جهانی، مبادلات مردم با مردم و همکاری جامعه مدنی، توسعه و روایت امنیتی مبتنی بر قوانین را بیشتر شکل خواهد داد و یک پایه اخلاقی محکم برای توسعه و امنیت جهانی ایجاد خواهد کرد. به عنوان کالاهای عمومی جهانی، این دو ابتکار دارای قدرت بوده و ذینفعان بین‌المللی را دوباره برای ساختن جامعه‌ای با آینده‌ای مشترک برای بشریت توانمند می‌کنند

تبعات خوش‌بینی در بازارهای مالی دنیای‌اقتصاد - امیررضا انگجی : حباب یکی از مهم‌ترین و در عین حال پیچیده‌ترین مفاهیم موجود در حوزه بازارهای مالی است. این مساله در دهه‌های اخیر بارها توسط تعداد زیادی از فعالان بازار و به‌خصوص چهره‌های آکادمیک مورد بررسی قرار گرفته است. مطالعه دقیق متون مالی نشان می‌دهد که اگرچه حباب معروف سال‌۱۹۲۹ اولین حباب قیمت در تاریخ بشر نیست اما یکی از استعاری‌ترین و در نتیجه مهم‌ترین حباب‌های تاریخ است. بررسی‌ها حکایت از این دارد که اقتصاددانان فقط در موارد معدودی مستقیما ارزش‌های «بنیادی» را در تحلیل خود لحاظ می‌کنند. یکی از آنها صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک است، ارزش بنیادی آنها صرفا ارزش بازار فعلی اوراق‌بهاداری است که پرتفوی آنها را تشکیل می‌دهد. همین امر سبب‌شده تا در یکی از تحقیق‌های انجام‌شده توسط دی‌‌‌‌‌لانگ و شلیفر که در سال‌۲۰۱۰ انجام‌شده، از تفاوت بین قیمت‌ها و ارزش خالص دارایی‌های صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک در پایان دهه ۱۹۲۰ استفاده شده تا برای تخمین درجه بیش از حد ارزش‌‌‌‌‌گذاری بازار سهام در آستانه سقوط ۱۹۲۹ بهره برده شود. مطابق با نتیجه این تحقیق سهام تشکیل‌دهنده کامپوزیت S&P در اواخر تابستان ۱۹۲۹ حداقل ۳۰‌درصد بالاتر از ارزش‌های بنیادی قیمت‌گذاری شده است که موجب ترکیدن حباب و آغاز بحران بزرگ وال‌استریت شده است. حباب مالی در بورس وال‌استریت افزایش شدید و متعاقب آن سقوط قیمت سهام در سال‌۱۹۲۹ شاید چشمگیرترین رخداد در تاریخ بازارهای مالی آمریکا باشد. شاخص اسمی مرکب استاندارد ‌اند پورز (S&P) بین ژانویه۱۹۲۸ و سپتامبر۱۹۲۹، ۶۴‌درصد افزایش یافت و بین سپتامبر و دسامبر۱۹۲۹، ۳۳‌درصد کاهش یافت، تقریبا در نیمه راه به نقطه اوج تاریخی خود در سال‌۱۹۲۹ افزایش یافت و سپس دوباره به سطوح پایین در تابستان سقوط کرد. این شاخص در سال‌۱۹۳۲، ۶۶‌درصد کمتر از سطح دسامبر ۱۹۲۹ و ۷۷‌درصد کمتر از میانگین سپتامبر ۱۹۲۹ قرار داشت. برخی از ناظران این الگوی قیمت را منعکس کننده تغییرات بنیادی در اقتصاد تفسیر کرده‌اند. برای مثال، ایروینگ فیشر در سال‌های ۱۹۲۹ و ۱۹۳۰ استدلال کرد که سطح بالای قیمت‌ها در سال‌۱۹۲۹ منعکس‌‌‌‌‌کننده این انتظار بود که جریان‌‌‌‌‌های نقدی شرکت‌ها در آینده بسیار بالا خواهند بود. فیشر معتقد بود که این انتظار پس از یک دهه افزایش پیوسته درآمدها و سود سهام، بهبود سریع فناوری‌ها و ثبات پولی تضمین می‌شود. بر اساس این تفسیر، افزایش قیمت سهام قبل از سقوط، منعکس‌کننده تغییرات در انتظارات آینده بود که اگرچه از قبل معیوب اما سقوط و کاهش متعاقب آن منطقی بود. قیمت سهام پس از آن منعکس‌کننده یک بازنگری منطقی و در این مورد یک بازنگری صحیح از قبل در باورها بود، زیرا سرمایه‌گذاران نزدیک‌شدن به رکود بزرگ و پایان خروشان دهه۲۰ را تشخیص دادند، بنابراین فیشر تلاش کرد این رخداد را بر مبنای نظریه انتظارات عقلانی از بازار سهام تبیین کند. سایر اقتصاددانان محقق در حیطه علل رکود بزرگ، به‌‌‌‌‌ویژه «جی‌کی گالبریت»، استدلال کرده‌اند که با وجود اینکه شاخص‌های بنیادی در سال‌۱۹۲۹ بالا به‌نظر می‌رسیدند، رشد بازار سهام آشکارا بیش از حد بوده است. گالبریت معاملات حاشیه بازار، تشکیل تراست‌ها و صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک، تبدیل سرمایه‌داران به افراد مشهور و سایر نشانه‌های کیفی سرخوشی را برای حمایت از دیدگاه خود ذکر کرد. در طول سه دهه گذشته، موقعیت گالبریت در نزد اقتصاددانان، به‌ویژه درمیان اقتصاددانان مالی، جایگاه خود را با ظهور فرضیه بازار کارآمد از دست داده است. بسیاری از کارهای اخیر با تفسیر فیشر از ۱۹۲۹ همراه است. برای مثال، «سیرکین» تجدیدنظر در پیش‌بینی‌‌‌‌‌های رشد بلندمدت موردنیاز برای تغییر در بازده سهام در سال‌۱۹۲۹ را بررسی کرد تا تغییرات در ارزش‌های بنیادی درک‌شده را منعکس کند. او دریافت که در مقایسه با بازده واقعی پس از جنگ‌جهانی دوم و بازده سهام پیش‌بینی شده، نرخ رشد ضمنی سود سهام کاملا محافظه‌کارانه بوده و در واقع کمتر از نرخ رشد سود سهام پس از جنگ‌جهانی دوم است. «سانتونی و دوایر» نتوانستند شواهدی مبنی‌بر وجود حباب در قیمت سهام در سال‌۱۹۲۹ بیابند. در همین راستا، بارسکی و دی‌لانگ استدلال کردند که اگر نرخ رشد بلندمدت سود سهام بی‌‌‌‌‌ثبات باشد و سرمایه‌‌‌‌‌گذاران نرخ‌های رشد سود سهام را در گذشته پیش‌بینی کنند؛ در آینده، نوسان‌ها بزرگ در قیمت سهام، مانند تغییرات دهه‌های۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، به‌جای استثنا، قاعده خواهد بود. بارسکی و دی‌لانگ دریافتند که به‌نظر می‌رسد تغییرات سال‌به‌سال‌ در قیمت سهام نسبت به مابقی قرن بیستم نسبت به تغییرات سود سهام واقعی فعلی در اواخر دهه۱۹۲۰ و اوایل دهه۱۹۳۰ حساس‌تر نبوده است. وایت به طرف دیگر متمایل است که در یک‌سری مقالات به «شواهد کیفی... از این دیدگاه که حباب وجود دارد» استناد کرد. «راپوپورت و وایت» اخیرا تخمین‌‌‌‌‌های کمی را از اندازه ارزش‌‌‌‌‌گذاری بیش از حد در سال‌۱۹۲۹ انجام داده‌اند و اعتقاد دارند آنچه در سال‌۱۹۲۹ اتفاق افتاد، ارزش‌گذاری بیش از حد بازار (فراتر از ارزش بنیادی) بوده ‌است. در این گزارش شواهدی ارائه می‌کنیم که نشان می‌دهد بخش عمده‌‌‌‌‌ای از افزایش و کاهش قیمت سهام از سپتامبر ۱۹۲۹؛ در واقع بیش از حد بوده و بر اساس تجدیدنظر منطقی، در ارزش‌‌‌‌‌گذاری‌‌‌‌‌ها تضمینی نیست و شواهدی از شکل‌گیری حباب در آنها وجود دارد. این شواهد مبتنی بر تجزیه و تحلیل قیمت‌ها، تخفیف از ارزش خالص دارایی‌ها و حجم انتشار جدید صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک در طول و پس از سال‌۱۹۲۹ است. تخمین‌های گزارش نشان می‌دهد که در اوج شاخص سهام در سال‌۱۹۲۹، نماگر مذکور بیش از یک‌سوم بالاتر از ارزش بنیادی خود بوده است. راپوپورت و وایت با استفاده از منبعی متفاوت از اطلاعات همانند نرخ‌های بهره‌‌‌‌‌ای که برای وام‌های کارگزاران اعمال می‌شود، برآورد مشابهی به‌دست آوردند. برآورد آنها نیز شاخص S&P۵۰۰ یک‌دوم بیش از حد ارزش‌گذاری شده را نشان می‌دهد. تحقیقات سابق دی‌لانگ، شلیفر، سامرز و والدمن و لی و تالر بر روی صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک به‌عنوان معیاری برای سنجش احساسات سرمایه‌گذاران متمرکز بود. این صندوق‌ها به سرمایه‌‌‌‌‌گذاران ادعای مستقیمی از دارایی‌های صندوق نمی‌دهند. سرمایه‌گذارانی که مایل به انحلال هستند نمی‌توانند سهام خود را به صندوق بازگردانند و باعث انحلال جزئی پرتفوی آن شوند، بلکه باید سهام خود را به سایر سرمایه‌گذاران بفروشند. از آنجایی‌که یک صندوق سرمایه‌گذاری مشترک، شرکتی است که سهام شرکت‌های دیگر را دارد، ارزش بنیادی آن دقیقا قابل اندازه‌‌‌‌‌گیری است، به این معنا که ارزش بازار آن به اندازه ارزش اوراق‌بهاداری است که در اختیار دارد؛ یعنی ارزش خالص دارایی. به‌خوبی شناخته‌شده است که صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک به قیمت‌هایی می‌فروشند که اغلب با ارزش خالص دارایی آنها متفاوت است؛ در واقع در دوره پس از جنگ‌جهانی، صندوق‌ها تمایل به‌فروش واحدها با تخفیف از ارزش خالص دارایی‌های خود داشتند. این تخفیف در آن صندوق‌ها معیاری از یک عامل احساسات غیرمنطقی سرمایه‌گذاری بوده است. لی و همکاران نیز شواهدی مطابق با این نظریه ارائه کردند، بنابراین نقش احساسات غیر‌منطقی در ایجاد حباب، انفجار حباب و رکود بزرگ چندان قابل‌انکار نیست. اجازه دهید با این فرض شروع کنیم که این تخفیف‌‌‌‌‌ها روی صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک معیاری برای سنجش تمایل سرمایه‌‌‌‌‌گذاران به سفته‌بازی سهام است. سپس می‌توانیم بررسی کنیم که آیا قیمت سهام در سال‌۱۹۲۹ بیش از حد بوده است یا خیر. ما تخمین می‌زنیم که حدود یک‌پنجم افزایش قیمت سهام از سال‌۱۹۲۷ تا ۱۹۲۹ و حدود نیمی از کاهش قیمت سهام از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۱، نتیجه تغییر در احساسات غیرمنطقی سرمایه‌گذاران به‌جای تجدیدنظر منطقی در برآوردهای ارزش‌های بنیادی بوده است. این نتیجه‌گیری بر اساس سه عامل که در ادامه شرح آن می‌رود، ارائه‌شده است. اول، میانگین ما‌به‌التفاوت ارزش ذاتی با ارزش بازار صندوق‌های مشترک در سه‌ماهه سوم سال‌۱۹۲۹ حدود ۵۰‌درصد بود. چنین ما‌به‌التفاوت ارزش ذاتی با ارزش بازار بالایی به‌طور متوسط از آن زمان تاکنون در ایالات‌متحده سابقه نداشته است. ثانیا، حجم اوراق جدید صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک در سه‌ماهه سوم سال‌۱۹۲۹ به بالاترین سطح خود رسید. طبق گزارش Commercial and Financial Chronicle، آنها در ‌ماه‌های اوت و سپتامبر ۱۹۲۹ بالغ بر یک‌میلیارد دلار بودند. این مقدار از نظر قدرت خرید معادل شاید ۹‌میلیارد دلار امروز بود. در تئوری دی‌لانگ و همکاران، هم ما‌به‌التفاوت ارزش ذاتی با ارزش بازار بالا و هم حجم زیاد اوراق جدید صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک گواهی است بر خوش‌بینی بیش از حد سرمایه‌گذاران. ما‌به‌التفاوت ارزش ذاتی با ارزش بازار صندوق منعکس‌کننده احساسات سرمایه‌گذاران حقیقی است. در دهه۱۹۲۰ سرمایه‌گذاران سازمانی و حقوقی به سختی وجود داشتند و سرمایه‌گذاران فردی بر نگهداری و تجارت همه سهام تسلط داشتند. در این‌صورت، احساسات سرمایه‌گذاران حقیقی باید بر ما‌به‌التفاوت ارزش ذاتی با ارزش بازار صندوق‌های مشترک و قیمت سهام تاثیر می‌گذاشت؛ در واقع در آن دوره، تغییرات در تنزیل میانه در صندوق‌های بسته به‌شدت با تغییرات قیمت سهام مرتبط بود. ما این شواهد را با ایجاد یک معیار جایگزین از احساسات سرمایه‌‌‌‌‌گذار‌ برابر با تفاوت بین شاخص سهام S&P و برآورد عوامل بنیادی از بارسکی و دی‌لانگ بیشتر می‌کنیم. مفروضات بارسکی و دی‌لانگ در مورد مبانی به گونه‌ای طراحی شده بودند که «بنیادها» را تا حد ممکن بی‌ثبات کنند. چارچوب بارسکی-دی‌لانگ نسبت به سایر مدل‌های موجود در بازار سهام، افزایش بیشتری را در ارزش‌های بنیادی تضمین‌شده در سال‌۱۹۲۹ فراهم کرد، با این حال اندازه‌گیری آنها مناسب نبود و انحرافات قابل‌توجهی از قیمت‌های واقعی از مقادیر تضمین شده بارسکی - دی‌لانگ باقی‌مانده است. ما نشان می‌دهیم که این انحراف‌ها با میانگین ما‌به‌التفاوت ارزش ذاتی با ارزش بازار یا تخفیف در صندوق‌های مشترک مرتبط هستند. معیار احساسات از صندوق‌ها نه‌تنها با قیمت سهام در ارتباط است، بلکه با معیارهای مستقل ساخته‌شده از احساسات ناشی از بارسکی و دی‌لانگ نیز مشابهت دارد ناهنجاری صندوق‌های مشترک به این یافته تجربی اشاره دارد که این صندوق‌ها اغلب با ارزش بازار اوراق‌بهاداری که در اختیار دارند، معامله می‌شوند. این به آن معنی خواهد بود که قیمت در بازار با خالص ارزش دارایی‌ها متفاوت است. هنگامی که آنها منتشر می‌شوند، این صندوق‌ها معمولا به ارزش خالص دارایی‌ها به‌فروش می‌رسند. بدون چنین ما‌به‌التفاوت ارزش ذاتی با ارزش بازاری که گفته شد، وجوه نمی‌تواند بدون ضرر برای برنامه‌ریزان سازماندهی شود، اما ظرف چند‌ماه پس از انتشار در دوره پس از جنگ‌جهانی، قیمت سهام صندوق معمولا به سمت تخفیف به ارزش خالص دارایی‌ها حرکت کرده است. این تخفیف‌‌‌‌‌ها به ارزش خالص دارایی‌ها در طول زمان در نوسان است و تغییرات در تخفیف‌‌‌‌‌ها به‌شدت با صندوق‌ها مرتبط است. گاهی تخفیف‌ها تبدیل به ما‌به‌التفاوت ارزش ذاتی با ارزش بازار می‌شوند. به‌طور کلی، سهام در دوره پس از جنگ‌جهانی کمتر از ارزش بازار دارایی‌هایشان فروخته می‌شوند و میانگین صندوق بین ما‌به‌التفاوت ارزش ذاتی با ارزش بازار ۵ تا ۲۵‌درصد در نوسان است. بسیاری از توضیحات مبتنی بر فرضیه بازارهای کارآی استاندارد در مورد معمای صندوق‌های مشترک، مانند نقدینگی، مالیات و هزینه‌های نمایندگی، با داده‌ها ناسازگار هستند. در مدل دی‌لانگ برای توضیح حباب و رفتار غیر‌منطقی، آنها دو نوع سرمایه‌گذار در نظر می‌گیرند: معامله‌گران نویز که تقاضای آنها تا حدی توسط تغییرات غیرمنطقی در احساسات آنها نسبت به برخی اوراق‌بهادار، از جمله صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک تعیین می‌شود و سرمایه‌گذاران منطقی که تحت‌تاثیر عوامل احساسات غیرمنطقی نیستند. در مورد صندوق‌های مشترک، معامله‌گران نویز احتمالا سرمایه‌‌‌‌‌گذاران فردی هستند که بیشتر سهام صندوق‌ها را در اختیار دارند و معامله می‌کنند. وقتی معامله‌گران نویز خوش‌بین هستند، دارایی‌های خود را افزایش می‌دهند. سرمایه‌گذاران منطقی این تقاضا را برآورده می‌کنند، دارایی‌های خود را کاهش می‌دهند و در صورت لزوم کوتاه می‌آیند. خوش‌بینی معامله‌گران نویز قیمت صندوق‌های مشترک را نسبت به ارزش خالص دارایی‌هایشان بالا می‌برد و تخفیف‌‌‌‌‌ها کاهش می‌یابد یا به ما‌به‌التفاوت ارزش ذاتی با ارزش بازار تبدیل می‌شوند. در مقابل، بدبینی معامله‌گران نویز باعث می‌شود که آنها دارایی‌های خود را در سهام و سایر دارایی‌هایی که معامله‌می‌کنند کاهش دهند. از آنجایی‌که سرمایه‌‌‌‌‌گذاران منطقی باید وجوه بیشتری را در اختیار داشته باشند و ریسک احساسی سرمایه‌‌‌‌‌گذار بیشتری را متحمل شوند، به بازده موردانتظار بالاتری نیاز دارند و در نتیجه باعث افزایش تخفیف‌‌‌‌‌ها می‌شوند. صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک جدید زمانی رشد می‌کنند که معامله‌گران نویز نسبت به مجموعه‌‌‌‌‌ای از دارایی‌ها از جمله صندوق‌ها بیش از حد خوش‌‌‌‌‌بین باشند و در نتیجه مایل به خرید مجموعه‌‌‌‌‌هایی از دارایی‌ها با قیمت بالاتر از ارزش خالص دارایی باشند. سرمایه‌‌‌‌‌گذاران منطقی زمانی صندوق‌های مشترک را راه‌‌‌‌‌اندازی می‌کنند که می‌توانند واحدهای دارایی‌های گران‌‌‌‌‌قیمت را به افرادی که ارزش آنها را بیش از حد ارزیابی می‌کنند، بفروشند. در موارد معدودی، اقتصاددانان می‌توانند ارزش‌های بنیادی اوراق‌بهادار را به‌طور مستقیم مشاهده کنند. صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک یکی از آنها هستند. در این ارزش‌های بنیادی آنها، صرفا ارزش خالص دارایی‌ها پرتفوی آنها است. در این مقاله از تفاوت بین قیمت و ارزش صندوق‌های مشترک به‌عنوان معیاری برای سنجش تمایل سرمایه‌‌‌‌‌گذاران استفاده کردیم. سپس از این معیار برای ارزیابی میزانی استفاده کردیم که سطح بالای قیمت سهام در تابستان ۱۹۲۹ و سقوط متعاقب آن، منعکس‌کننده انحراف قیمت‌های بازار از «اصول منطقی» بوده است. شواهد نشان داد که تمایل غیر‌منطقی آمیخته به خوش‌بینی بسیاری برای خرید اوراق صندوق‌ها در سال‌۱۹۲۹ وجود داشت. در اواخر دهه۱۹۲۰، برخلاف الگوهای قبلی و بعدی، صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک بزرگ با ما‌به‌التفاوت ارزش ذاتی با‌ ارزش بازار فروخته می‌‌‌‌‌شدند. ما این ما‌به‌التفاوت ارزش ذاتی با ارزش بازار‌‌‌‌‌های کلان را نشانه‌‌‌‌‌ای از خوش‌بینی بیش از حد سرمایه‌‌‌‌‌گذاران در صندوق‌های مشترک می‌دانیم. در اوج، در تابستان ۱۹۲۹، به‌نظر می‌رسید‌که آنها مایل به پرداخت ۶۰‌درصد بیشتر از آنچه تجربه پس از جنگ‌جهانی دوم نشان می‌دهد که «عادی» بود، هستند. این شواهد از صندوق‌های مشترک سرمایه‌گذاری نشان می‌دهد که بازار سهام در تابستان ۱۹۲۹ به‌طور قابل‌‌‌‌‌توجهی بیش از حد ارزش‌‌‌‌‌گذاری شده بود. با توجه به همبستگی بین تغییرات در تنزیل متوسط صندوق‌های مشترک و تغییرات در میانگین قیمت سهام، برآورد خام ما این است که S&P کامپوزیت حداقل ۳۰‌درصد بالاتر از پایه بود.

نسبت #PEttm بازار به کف ۶ ساله خود رسیده است. موج تورم و نقدینگی۶ ماهه دوم قابل توجه خواهد بود.

نسخه درمان اقتصاد ناامن دنیای‌اقتصاد : یکی از مباحث کلیدی که پس از وقوع بحران مالی سال۲۰۰۸ مورد توجه قرار گرفت، چگونگی ترکیب دارایی‌ها در یک اقتصاد برای جلوگیری از بحران مالی است. نشریه روند بانک مرکزی در یک مطالعه پژوهشی ضمن بررسی این موضوع در ایران، نسخه درمان «اقتصاد ناامن» را معرفی کرده است. بر اساس یافته‌های این مطالعه، فقدان دارایی امن در اقتصاد می‌تواند به بی‌ثباتی نظام مالی منتهی شود. این مطالعه تصریح می‌کند که دارایی امن، بهره‌گیری از اوراق دولتی از سوی سیاستگذار خواهد بود. بر این اساس درحالی‌که جایگزین شدن تسهیلات مسکن به جای این اوراق در ترازنامه بانک‌ها باعث شد تا بحران ۲۰۰۸ به وجود بیاید، نبود این دارایی‌ در اقتصاد ایران متقاضیان را به سوی سپرده‌های بانکی سوق داده است. مطابق این پژوهش، شبکه بانکی درحالی‌که به مشتریان خود سود قطعی می‌پردازد، از داشتن دارایی امن با بازدهی قطعی محروم است. این مساله باعث می‌شود شبکه بانکی به دارایی‌های ریسکی و ناامن روی بیاورد و ثبات نظام مالی کشور به خطر بیفتد.

پرونده نرخ‌ سود بانکی بسته شد/آخرین تصمیم‌درباره سود سپرده‌ها چیست؟ شورای پول و اعتبار در حالی به بانک‌ها در خصوص رعایت سقف مصوب نرخ سود بانکی به بانک‌ها اولتیماتوم داد که نیمه مرداد سخنان مقامات بانکی تلویحا دلالت بر افزایش احتمال افزایش نرخ سود بانکی داشت. زهرا علی‌اکبری- قیاس نرخ تورم با میزان سود سپرده بانکی، مهمترین دلیلی بود که بسیاری از کارشناسان برای نشان دادن ضرورت بازنگری نرخ سود بانکی بدان استناد می‌کردند. افزایش چراغ خاموش نرخ سود بانکی در برخی بانک‌ها و موسسات مالی و اعتباری در نیمه اول سال سبب شد رییس که بانک مرکزی با این سيوال مهم روبرو شود که آیا قرار است نرخ سود بانکی مورد بازنگری قرار گیرد. صالح‌آبادی بدون رد اصل مساله تاکید کرد که این موضوع در حال بررسی است. در نیمه مرداد ماه بود که ريیس کل بانک مرکزی اعلام کرد که شورای پول و اعتبار هنوز به جمع‌بندی خاصی برای افزایش سود سپرده نرسیده و به محض جمع‌بندی موضوع، اطلاع‌رسانی لازم در این باره انجام می‌شود. صالح‌آبادی همچنین با اشاره به اصلاح سود بانکی در کشورهای اروپایی، آمریکا و روسیه تحت تاثیر تورم جهانی، گفته که ایران نیز باید در این خصوص تصمیم‌گیری کند.علاوه بر این، علیرضا قیطاسی، دبیر شورای هماهنگی بانک‌های دولتی نیزاعلام کرد که با توجه به وضعیت حال حاضر تورم باید تجدید نظری در سودهای بانکی صورت بگیرد. بیشتر بخوانید چند متخلف به هیات انتظامی بانک ها معرفی شدند؟ رشد نرخ تورم در شهریورماه/ تورم خوراکی‌ها و دخانیات به 75 درصد رسید بخشنامه به وقت هشت شهریور هشتم شهریور اما ابلاغیه بانک مرکزی به بانک‌ها حکایت از اتخاذ تصمیمی تازه، در شورای پول و اعتبار داشت. بانک مرکزی در بخشنامه‌ای به شبکه بانکی ضمن تاکید بر لزوم پایبندی بانک‌ها در پرداخت سود علی‌الحساب به سپرده‌ها از معرفی مدیران متخلف به هیات انتظامی بانک‌ها خبر داد. برخی کارشناسان بر این موضوع تاکید داشتند که این اقدام نشانه‌ای است از توافق مقامات پولی و مالی برای تلاش جهت احیای بورس. با این حال این بخشنامه نیز نتوانست بورس را از مهلکه قرمز پوشی بیرون ببرد. این چنین بود که با وجود دستورات سفت و سخت بانک مرکزی در خصوص رعایت سقف نرخ سود بانکی، بورس نیز همچنان قرمز پوش باقی ماند. نرخ سود بانکی چقدر است؟ طبق محاسبات اقتصادی، نگهداری پول در بانک تحت عنوان سپرده، در ایران صرفه‌ای ندارد و زیان متوجه صاحب سپرده می‌کند. هر چند در دوره‌های کوتاهی که مهار تورم رخ می‌دهد سود سپرده‌های بانکی همپای تورم یا کمی بیش از آن است اما در اغلب دوره‌ها نرخ سود بانکی فاصله‌ای منفی را با تورم دارد. در شرایط فعلی که نرخ تورم در محدوده چهل درصدی است، بالاترین نرخ سود پرداختی به سپرده‌ها برابر با هجده درصد تعیین شده است. این بدان معنی است که هر سال نگداری پول در بانک در قالب سپرده زیانی حداقل بیست و دو درصدی را برای سپرده‌گذار به همراه دارد. براساس آخرین مصوبه شورای پول و اعتبار نرخ سود علی‌الحساب سپرده‌های سرمایه‌گذاری مدت‌دار بین 10 تا 18 درصد تعیین شده است. نکته اینجاست که سود به مانده سپرده در پایان ماه پرداخت می‌شود و برای سپرده‌های کوتاه‌مدت پرداخت سود دیگر روزشمار نیست. این اقدامات با هدف کاهش قیمت تمام شد پول در کشور در دستور کار قرار گرفت اما احتمالا بی‌میلی سپرده‌گذاران به نگهداری پول در بانک‌ها سبب شد برخی بانک‌ها چراغ‌خاموش در صدد افزایش نرخ سود برآیند به طوری که روی شیشه‌ی برخی بانک‌ها حتی تبلیغ پرداخت سود بیشتر درصد برای سپرده‌های سه ماهه نصب شده بود. حالا معاون نظارت بانک مرکزی اعلام کرده است: با پایان مهلت دو هفته‌ای تعیین شده از سوی بانک مرکزی برای بانک‌ها و موسسات اعتباری غیربانکی نقض کننده ضوابط نرخ سود علی الحساب سپرده مدت دار، این موسسات و بانک‌های متخلف به هیات انتظامی بانک‌ها معرفی می‌شوند. به گفته ابوذر سروش برآوردها نشان می‌دهد که دست کم شش بانک و موسسه اعتباری غیربانکی از نرخ‌های تعیین شده تخطی کرده‌اند که پرونده یکی از آنها نهایی شده و در حال ارسال به هیات انتظامی بانک‌ها است. به این ترتیب به نظر می‌رسد تصمیم شورای پول و اعتبار عدم بازنگری در نرخ سود سپرده و رعایت دقیق نرخ‌نامه اعلامی از سوی این شورا است. بر این اساس پرونده افزایش نرخ سود بانکی در حالی بسته می‌شود که سایر بازارهای ایران نیز در رکود، زیان را به سرمایه‌گذاران پیشکش می‌کنند. این زیان در حالی به جیب سرمایه‌گذاران می‌رود که اقتصاد ایران با تورمی در محدوده چهل درصد دست و پنجه نرم می‌کند.

موسسه گلدمن ساکس پیش بینی قیمت نفت خود را به طور قابل توجهی به دلیل چشم انداز کلان کاهش داد این موسسه پیش‌بینی قیمت نفت برنت در سال 2023 را از 125 دلار به 108 دلار کاهش داده است با این حال این موسسه با توجه به چالش‌های سمت عرضه، نسبت به قیمت نفت خوش بین است

سقوط طلا به پایین‌ترین میزان در ۲.۵ سال گذشته به گزارش پایگاه خبری بااقتصاد، قیمت طلا امروز دوشنبه به پایین‌ترین حد خود در ۲.۵ سال اخیر سقوط کرد که تحت تأثیر دلار قوی و چشم‌انداز افزایش بیشتر نرخ بهره توسط فدرال رزرو آمریکا برای کاهش تورم قرار گرفت. بهای هر اونس طلا تا ساعت ۷ و ۱۰ دقیقه صبح به وقت شرقی با ۴.۶ درصد کاهش به ۱۶۳۹ دلار و ۹۰ سنت رسید و قیمت طلا در بازار معاملات آتی آمریکا نیز با ۰.۲۸ درصد کاهش به ۱۶۴۰ دلار و ۹۰ سنت رسید. شاخص دلار از سال ۲۰۰۲ به اوج خود رسید که توسط فدرال رزرو تقویت شد و شمش قیمت دلار را برای خریدارانی که ارزهای دیگر دارند گران‌تر کرد. رافائل بوستیک، رئیس فدرال رزرو آتلانتا، روز یکشنبه گفت که او همچنان معتقد است که بانک مرکزی ایالات‌متحده می‌تواند تورم را بدون از دست‌دادن شغل قابل توجه با توجه به حرکت مداوم اقتصاد مهار کند. بهای طلا در چین هفته گذشته به دلیل تقاضای قوی برای شمش افزایش یافت، در حالی که قیمت‌ها در هند برای اولین‌بار در چهار هفته گذشته به دلیل افزایش نرخ‌های داخلی با کاهش معامله شد. بر اساس گزارش رویترز، دارایی‌های اس‌پی‌دی‌آر گلد تراست، بزرگ‌ترین صندوق سرمایه‌گذاری تحت پشتوانه طلا در جهان، روز جمعه با ۰.۳۱ درصد کاهش به ۹۴۷.۲۳ تن رسید. در بازار سایر فلزات ارزشمند، بهای هر اونس نقره با ۰.۸ درصد کاهش به ۱۸.۶۸ دلار رسید، پلاتین ۰.۷ درصد افزایش یافت و به ۸۶۰.۱۳ دلار رسید و پالادیوم با ۰.۴ درصد افزایش به ۲۰۷۶.۱ دلار رسید.