8 روز معاملاتی اخیر(از 5 مهرماه تاکنون) یکی از متفاوت ترین دوره های حرکتی بازار بوده است. عمدتا فعالین بازار، سهام شرکت های مختلف را کالای جانشین هم می بینند. به عبارتی اگر یک سهام بازده بالایی بدهد، اقدام به تبدیل آن سهم به سهامی می کنند که ضمن داشتن پتانسیل های مشابه اما بازده نداده باشد. این 8 روز معاملاتی شاخص کل بیش از 12درصد بازده داد در حالی که شاخص هم وزن در محدوده 5درصد بازده ایجاد کرده است! این اختلاف در 8 روز معاملاتی نشان می دهد که شرکت های بسیار بزرگ در حالی هر روز 3درصد مثبت بوده اند که شرکت های متوسط و کوچک تقریبا هیچ بازدهی نداده اند! بحث واقعی سازی نرخ ارز توافقی و کاهش رانت اصلی ترین دلیل تحرک بازار در این روزها بود اما نکته مهم اینجاست که بازار یک تفاوت رویکرد نسبت به گذشته دارد. تقریبا تمام درآمد شرکت های موجود در بازار سهام، همبستگی بسیار بالایی با ارز توافقی دارد، تا ارز بازار آزاد. به بیان دیگر اینطور نیست که افزایش نرخ ارز توافقی تنها منجر به رشد درآمد شرکت های صادرات محور یا وابسته به بازار جهانی شود چون افزایش بهای تمام شده منجر به افزایش نرخ تمام زنجیره تولید می گردد و شاخص بهای تمام شده تولید کل کشور را بالا می برد! اما چرا پول های جدید تصمیم گرفتند که تمام نقدینگی خود را به سمت شرکت هایی هدف بگیرند که اول زنجیره هستند؟ به عبارتی شرکت هایی که با اولین افزایش در نرخ ارز توافقی، بدون وقفه درآمدشان رشد می کند. قبل از پاسخ به این سوال البته یاورآور شویم که در نوبت قبل که فاصله دلار توافقی و آزاد کاهش یافت، نمادهایی نظیر زاگرس و شخارک 50درصد بازده دادند در حالی که بازار هنوز حرکت خاصی نکرده بود اما به پاسخ سوال فوق بپردازیم ... بازار احساس می کند که زمان محدودی برای کسب بازده دارد! به سرعت تصمیم میگیرد، حمله می کند، خرید را انجام می دهد و آنجایی که بازدهی کسب نمی شود به امید میان مدت، نمی ماند! بنابراین ما یک گام دیگر از چیزی به نام بازار رنج و یا اصلاح زمانی فاصله می گیریم. بازارها، یعنی تمام کلاس دارایی ها، چیزی به نام دوره رنج یا اصلاح زمانی را کمتر خواهند دید. هرچه هست یک روند است! یا صعودی یا نزولی. این برای سرمایه گذار، برای کسی که بازار را کنترل می کند، برای مدیر دارایی و برای همه بسیار سخت خواهد بود. نوسان زیاد به معنای ریسک بالاتر، نیازمند داشتن یک استراتژی نوشته شده و پایبندی به آن است. انتخاب نقطه ورود و خروج بر اساس هیجانات، باعث می شود که علی رغم وجود بازده در یک بازار اما سرمایه گذار هیچ بازدهی کسب نکند! بنابراین بسیار دقت کنید که هر کلاس دارایی را در چه نقطه ای و بعد از چه میزان بازدهی خریداری می کند و همچنین دقت کنید که هر تارگتی که زده می شود پس ازان چیزی به نام بازار ساید، رنج یا اصلاح زمانی بی معنا خواهد بود "وقتی که نرخ بهره در سطح بالا و ریسک ها در سطح بالا قرار دارد." 15 مهر 1404 @validhelalat #ولید_هلالات #بازار